Allereerst dank aan eenieder die de moeite heeft genomen om een mailtje te sturen en/of een reactie op de blog achter te laten. Een vraag die ik veel gesteld krijg is of de oude blogs [Bob Dylan in (het) Nederland(s), de Bob Dylan aantekeningen & Yowza Yowza] weer online komen. Dat zal niet gebeuren. De oude blogs zijn definitief weg en kunnen niet weer online gezet worden. Het is wat het is & nu verder vol frisse moed.
De ontvangen mails zal ik allemaal in de komende dagen nog beantwoorden.
Willie Nelson brengt later deze week [29/05] een nieuw album - Dream Chaser - uit. Nou brengt Nelson op z'n oude dag, de man is inmiddels 93 jaar, nogal wat albums uit, maar wat Dream Chaser voor de Dylanliefhebber bijzonder maakt, is dat de song I Can't Read Your Mind van dit album door Nelson is geschreven met Buddy Cannon & Bob Dylan.
Of dat betekent dat Bob Dylan - net als in 1993 op de song Heartland van Nelsons album Across The Borderline - ook te horen is op I Can't Read My Mind, is mij nog niet helemaal duidelijk. Ik verwacht het niet. De recensies die ik heb gelezen - allen positief - van Dream Chaser [o.a. Uncut & Mojo] maken geen melding van een muzikale bijdrage van Dylan op I Can't Read My Mind.
Het is bekend dat Bob Dylan tijdens de sessies voor Self Portrait een aantal edities van Reprints From Sing Out! bij zich had. Reprints From Sing Out! zijn tijdschriften met daarin bladmuziek die eerder in tijdschrift Sing Out! stond afgedrukt. Als ik me niet vergis zijn er in de jaren zestig 12 nummers van Reprints From Sing Out! verschenen. Ik heb ze helaas [nog] niet allemaal, maar wel een aantal, waaronder nummer 9 [Oak Publications, New York, 1966]. In deze Reprints nummer 9 vond Bob Dylan de bladmuziek van Copper Kettle. Van Oostrom maakt hier - mogelijk door ruimtegebrek - geen melding van in zijn prima stuk in Lust For Life. Deze Reprints From Sing Out! bevat verder de bladmuziek van When Things Go Wrong With You [aka It Hurts Me Too], Belle Isle en Little Sadie.
Deze vier songs nam Dylan op tijdens de sessie van 3 maart 1970 voor Self Portrait. De copyrights / credits voor deze songs zoals gegeven in Reprints From Sing Out! komen vaak niet overeen met de informatie op Self Portrait. Meest opvallend is It Hurts Me Too dat op Self Portrait aan Bob Dylan wordt toegeschreven. Volgens Olof's Files is de song echter geschreven door Tampa Red en is het arrangement van Elmore James. Ook Derek Barker schrijft in zijn boek The Songs He Didn't Write; Bob Dylan Under The Influence de song toe aan Tampa Red. Ook schrijft Barker dat de song vaak wordt toegeschreven aan Elmore James. Verder - en nu wordt het interessant - schrijft Barker: Bob Dylan's version, which is sometimes known as When Things Go Wrong (It Hurts Me Too), is quite different from both Tampa Red's 1940 release and Elmore James' more celebrated 1958 cover version, though it does have one verse which is very close to Tampa Red's recording.
Het lijkt toch anders te zitten.
De versie van It Hurts Me Too - onder de titel When Things Go Wrong With You - in Reprints From Sing Out! nummer 9 is duidelijk Dylans bron voor zijn versie van deze song op Self Portrait geweest. In Reprints From Sing Out! telt de song vijf coupletten. Op Self Portrait slaat Dylan het eerste couplet over om vervolgens coupletten 2, 3, 4 en 5 zoals gegeven in Reprints [op een enkel woord na] te zingen, waarna hij aan het eind couplet 2 herhaalt. In Reprints wordt de song niet aan Tampa Red of Elmore James toegeschreven, maar aan Big Bill Broonzy.
De verschillende Reprints From Sing Out! zijn - net als Sing Out! zelf - een uitstekende bron van informatie voor de Dylanliefhebber, zo blijkt maar weer.
Ook aardig: het negende deel van de Reprints bevat - naast de vier Self Portrait-songs - Dylans eigen Lay Down Your Weary Tune en het jaren later door Dylan ook wel eens gespeelde Long Black Veil.
Voor ik dit laat rusten, nog één ding: Op Self Portrait wordt de titel van de tiende track gegeven als Belle Isle terwijl deze song in Reprints de titel The Blooming Bright Star Of Belle Isle wordt genoemd. Van die lange titel is niks te vinden op Self Portrait, maar wel op Another Self Portrait, luister maar naar cd 2, track 16.
Emmylou Harris: Gisteren wist een platenhandelaar mij te vertellen dat Emmylou Harris momenteel bezig is aan een afscheidstournee door Europa. Dit - de afscheidstournee, niet de handelaar - is de aanleiding voor een artikel in dezelfde Lust For Life waarin Chris van Oostrom schrijft over Copper Kettle. In dit stuk blik Harris terug op de duetten uit haar carrière. In dit stuk heeft ze het uiteraard over de opnamesessies voor Bob Dylans Desire. De strekking kennen we inmiddels: Dylan zong, zij werd verondersteld te volgen. Achteraf wilde ze alles opnieuw inzingen - wat deels werd gedaan, maar nooit gebruikt simpelweg omdat de oorspronkelijke opnamen uitstekend zijn.
Geen woord in dit stuk in Lust For Life over Harris' mompel I fucked up [of He fucked it up] aan het eind van Oh Sister. Deze ongekuiste versie was natuurlijk nooit bedoeld voor een groter publiek en dus werd Harris' gemompel netjes van de opname van Oh Sister geknipt voor de song op Desire werd gezet. In 1985 verscheen door een foutje echter de onverkorte versie van Oh Sister op een Engelse persing van Desire [lp en cassette] en in 1991 nogmaals op een heruitgave van de Engelse cassette-editie van Desire. In 2013 en nogmaals in 2020 bracht Mobile Fidelity Sound Lab Desire inclusief Harris' gemompel opnieuw uit op elpee en cd. [bron: Searching For A Gem]
Niks nieuws onder de zon. Harris gemompel aan het eind van Oh Sister en op welke versies van Desire dit te vinden is, is al sinds jaar en dag bekend. Maar ik blijf wel zitten met een vraag, of liever een zoekopdracht. In Bob Dylan in Nederland 1965 - 1984 schreef ik dat je uit de recensie van Desire in OOR geschreven door Bert van de Kamp de conclusie kunt trekken dat Van de Kamps recensie-exemplaar van Desire een cassette zonder artwork was waarop de ongekuiste versie van Oh Sister te vinden is.
Ervan uitgaande dat Van de Kamp / OOR eind 1975 het recensie-exemplaar van Desire rechtstreeks van CBS Nederland kreeg, dan betekent dat... vul zelf maar in.
Ik wil uiteraard weten hoe dat precies zit en hoopte met het opgooien van een balletje in Bob Dylan in Nederland 1965 - 1984 dat balletje na het neerkomen als vanzelf zou gaan rollen, maar tot op heden nog niks. Dus nu via deze weg: wie mij ook maar iets kan vertellen over de door CBS Nederland eind 1975 rondgestuurde recensie-exemplaren van Desire, neem even contact op.
Tom Willems
26 V 2026
Geen opmerkingen:
Een reactie posten