Het literaire tijdschrift Nieuw Tijdschrift [4e jaargang nummer 3, maart 1968] bevat onder andere gedichten van Hans Vlek en een interview met Allen Ginsberg. In meerdere gedichten van Vlek komt Bob Dylan voorbij, en ook Allen Ginsberg wilde de naam van Dylan nog wel eens laten vallen in gedicht of interview. Toch zijn het niet Vlek of Ginsberg die Dylan deze editie van Nieuw Tijdschrift binnensmokkelen, maar de redactie bestaande uit Jan Eyking, Bert S.A. Peto en Peter Schuddeboom.
In een oude aantekening zie ik dat ik ergens op zolder de dichtbundel dutch co [1966] van Peter Schuddeboom moet hebben liggen en dat in de inleiding in deze bundel Dylan te vinden is. Wat er precies van of over Dylan staat, weet ik zo niet. Ik kan het nu ook niet nakijken, te veel rotzooi voor de zolderkast met boeken.
Terug dus maar naar Nieuw Tijdschrift.
Achterin dat tijdschrift lees ik: de fotoos in dit nummer zijn een illustratie bij het standpunt van de redaktie, dat men ook in de hedendaagse letterkunde "de stem van dit uur" niet kan ontwijken.
De bedoelde foto's zijn er drie: een van een Vietnamese vrouw met twee kinderen, een van een Vietnamees meisje en een Amerikaanse soldaat en een van Bob Dylan anno 1966. Bij de drie foto's een citaat afkomstig uit Dylans hoestekst voor het album Another Side Of Bob Dylan.
Is Bob Dylan 'de stem van dit uur' in de woorden van de redactie? Ik denk het. Van Stem van een generatie naar Stem van dit uur is een kleine stap.
Wat wil de redactie van Nieuw Tijdschrift zeggen met het combineren van deze 3 foto's met Dylans tekst? Is dit een protest van de redactie tegen de oorlog in Vietnam? Ik denk het.
Maar met dat ik het denk, realiseer ik me dat het niet moeilijk is wat anders te concluderen. Toch denk ik - mede door de tijdgeest - 1968, immers - nee, ben ik ervan overtuigd dat deze twee middenpagina's van Nieuw Tijdschrift een protest tegen de oorlog in Vietnam zijn. Want Bob Dylan is tegen de oorlog in Vietnam, moet de reactie van Nieuw Tijdschrift gedacht hebben. Dat kan niet anders, Bob Dylan is tegen de oorlog. Luister bijvoorbeeld maar naar zijn Masters Of War. Toch?
Iedere keer als ik deze editie van Nieuw Tijdschrift opensla, moet ik denken aan een ander tijdschrift, zo'n half jaar later dan dit verschenen. Ik heb het over Sing Out! [vol. 18 nr. 4 oct. / nov. 1968]. In deze Sing Out! een in drie delen in juni en juli door John Cohen en Happy Traum afgenomen interview met Bob Dylan, het relevante fragment:
HT: Probably the most pressing thing going on in a political sense, is the war. Now I’m not saying any artist or group of artists can change the course of the war, but they still feel it their responsibility to say something.
BD: I know some very good artists who are for the war.
HT: Well I’m just talking about the ones who are against it.
BD: That’s like what I’m talking about; it’s for or against the war. That really doesn’t exist. It’s not for or against the war. I’m speaking of a certain painter, and he’s all for the war. He’s just about ready to go over there himself. And I can comprehend him.
HT: Why can’t you argue with him?
BD: I can see what goes into his paintings, and why should I?
HT: I don’t understand how that relates to whether a position should be taken.
BD: Well, there’s nothing for us to talk about really.
JC: Someone just told me that the poet and artist William Blake harboured Tom Paine when it was dangerous to do so. Yet Blake’s artistic production was mystical and introspective.
HT: Well, he separated his work from his other activity. My feeling is that with a person who is for the war and ready to go over there, I don’t think it would be possible for you and him to share the same basic values.
BD: I’ve known him for a long time, he’s a gentleman and I admire him, he’s a friend of mine. People just have their views. Anyway, how do you know I’m not, as you say, for the war?
Was Bob Dylan nou wel of niet tegen de oorlog in Vietnam? Zeg het maar.
De Sing Out! waar dit interview in staat, is als ik me niet vergis - na het uitkomen van Music From Big Pink van The Band op 1 juli 1968 - de tweede keer dat een schilderij van de hand van Bob Dylan aan de wereld getoond wordt. Dat schilderij staat op de cover van deze Sing Out!.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten