Maarten Giltay Veth heeft de tekst van Bob Dylans
With God On Our Side gedrukt. Het resultaat is - zoals we van Giltay Veth gewend zijn - schitterend. De negen coupletten zijn aan de binnenzijde van een in de lengte gevouwen dik papier van 24,5 x 14,5 cm gedrukt in een kleine letter, iedere eerste letter van ieder couplet iets groter. De titel van Dylans song op de voorzijde en binnenzijde in een lettertype die op mij 'bijbels' overkomt, zeer toepasselijk. De tekst krijg een extra accent door twee rode lijnen die samen een kruis vormen.
De oplage van With God On Our Side is zeer beperkt: 17 exemplaren.
Meer over Maarten Giltay Veth en zijn (Dylan-) publicaties vind je op zijn website Vethgedrukt.
Forrest Gump: Wie kent de film uit 1994 niet? Een schitterende film, als je het mij vraagt. De soundtrack van de film bevat Bob Dylans Rainy Day Women #12 & 35 van Blonde On Blonde. Daarnaast tref je op die soundtrack Joan Baez' versie van Blowin' In The Wind aan.
Ik geef toe, het is wat naïef van mij, maar een week of twee geleden kwam ik pas tot de ontdekking dat de film is gebaseerd op het gelijknamige boek van Winston Groom uit 1985 en hoewel het boek deels toch echt anders is dan de film, zul je ook in het boek Bob Dylan aantreffen:
They had played for an hour or so, an everbody seemed happy an feelin good. They was playin Joan Baez music, an Bob Dylan an Peter, Paul an Mary. I was lying back with my eyes closed, listenin, an all of a sudden, I ain't sure what happen, but I had pulled out my harmonica an was just playin along with them.
It was the strangest thing, Jenny was singin 'Blowin in the Wind' an when I begun to play, she stopped for a secont, an the banjo player, he stopped too, an they get this very surprised looks on they faces, an then Jenny give a big grin an she commence to pick up the song again, an the banjo player, he stop an give me a chance to ride my harmonica for a wile, an everybody in the crowd begun to clap an cheer when I was done. [Winston Groom - Forrest Gump; Black Swan, 1994, blz. 39]
Greenwood, Mississippi: Op 6 juli 1963 was Bob Dylan - naast Pete Seeger, The Freedom Singers en Theodore Bikel - in Greenwood, Mississippi om de Afro-Amerikaanse gemeenschap een hart onder de riem te steken. In Greenwood werd het Afro-Amerikanen nagenoeg onmogelijk gemaakt om zich te laten registreren om te kunnen stemmen. SNCC was toen al enkele maanden bezig met leden van de Afro-Amerikaanse gemeenschap in Greenwood over te halen tot en helpen bij het registreren.
In een veld bij de boerderij van Silas McGhee speelde Bob Dylan twee maal Only A Pawn In Their Game en Blowin' In The Wind. Ergens op de dag zongen alle aanwezigen - waaronder Dylan - We Shall Overcome. [setlist] [audio]
Een fragment van Only A Pawn In Their Game is gefilmd en te zien in de D.A. Pennebaker-film Dont Look Back. Wie dat fragment in Dont Look Back bekijkt, ziet een jonge Dylan, staand voor een truck met op het laaddeel van die truck enkele zittende mensen. Links naast Dylan staan nog enkele mensen bij de truck, luisterend naar de jonge zanger.
In 1965 bracht Folkways Records het album The Story Of Greenwood, Mississippi uit, met daarop (achteraf) opgenomen verhalen over de strijd in Greenwood aan het eind van 1962 en de eerste helft van 1963, afgewisseld met geluidsfragmenten van verschillende bijeenkomsten in de maanden dat de strijd duurde, waaronder een opname van Medgar Evers en enkele muziekfragmenten.
De hoes van The Story Of Greenwood, Mississippi bevat een foto waarop dezelfde truck te zien is als in het Dylan-fragment in Dont Look Back.
De foto op die hoes is gemaakt door Danny Lyon. Lyon maakte die dag ook meerdere foto's van Bob Dylan [foto] waarvan eentje werd gebruikt bij een aardig artikel op Mississippi Today van ruim een jaar geleden [artikel].
Het Folkways-album The Story Of Greenwood, Mississippi bevat geen Dylan, maar is zeker de moeite van het beluisteren waard. Het geeft context bij dat kleine fragment in Dont Look Back.
Rolling Thunder Revue 1976: Aangezien het dit jaar 50 jaar geleden is dat Dylan onder de titel Rolling Thunder Revue door Amerika trok voor een aantal concerten, komen de copyrights voor niet eerder uitgebrachte opnamen van deze concerten vrij, tenzij die opnamen voor 1 januari 2027 door de huidige copyrighthouder zijn uitgebracht. Het is dan ook niet ondenkbaar dat ergens nog dit kalenderjaar er een officiële release komt met opnamen uit 1976. De geruchten over zo'n uitgave circuleren uiteraard al.
Highway Chile: Op 3 april 1967 nam Jimi Hendrix in een studio in Londen het nummer Highway Chile op. Een maand later verscheen dat nummer op de flipside van de single The Wind Cries Mary. Ik heb sinds ik Highway Chile ruim 35 jaar geleden voor het eerst hoorde het gevoel gehad dat Hendrix in deze song naar Bob Dylan verwijst. Zo is bijvoorbeeld in het eerste couplet van Highway Chile de volgende regel te vinden:
A flamin' hair just a blowin' in the wind
En iets verderop:
A rolling stone gathers no moss
Het zou mij niet verbazen wanneer Hendrix bij het schrijven van deze regels Dylans songs Blowin' In The Wind en Like A Rolling Stone in z'n achterhoofd had. Met dit in gedachte zijn er ineens meer regels die - iets minder direct - naar Dylan lijken te verwijzen.
Nog even terug naar de eerste hierboven geciteerde regel:
A flamin' hair just a blowin' in the wind
Ik weet niet hoe het jou vergaat, maar iedere keer als ik Hendrix die regel hoor zingen, denk ik vooral ook aan de Milton Glaser-poster die in Amerika zat bij het album Bob Dylan's Greatest Hits, een album dat grofweg een week voor Hendrix Highway Chile opnam uitkwam.
Misschien is het toeval. Misschien hoor ik dingen die er niet zijn, maar voor mij verwijst Hendrix' Highway Chile naar Bob Dylan. [audio]
Altamont: Onderstaande foto is van een deel van een pagina van de comic Altamont van Herik Hanna en Charlie Adlard. Dit boek gaat uiteraard over het desastreus verlopen concert in Altamont in december 1969.
Tom Willems
29 V 26
