Een van de twee getoonde door Posthuma de Boer gemaakte foto van Gerard Reve doet sterk denken aan de hoes van Bob Dylans Bringing It All Back Home. Toeval? Geen idee. De Reve-foto is uit 1969.
Om copyrightgedonder te voorkomen, plaats ik de foto maar niet hier, wel een link naar een andere andere plek op het het net waar de foto te bewonderen is. [link]
Zijsprong: Hanny Michaelis - ze was ooit getrouwd met Gerard Reve - noemde in haar gedicht Vijf uur zaterdagmiddag Bob Dylan. Dat gedicht is te vinden in haar bundel Wegdraven naar een nieuw Utopia.
Caetano Veloso: Ik houd wel van een beetje vreemd in de muziek. Soms geeft dat wat wrijving of verzuchten medeluisteraars een 'moet dit' voor ze hoofdschuddend weglopen. Een van de meest vreemde platen die ik afgelopen jaar ontdekte, is Araçá Azul [1972] van de Braziliaan Caetano Veloso. Eerlijk is eerlijk, ik moest dat album een keer of drie, vier horen voor het kwartje viel, maar nu dat kwartje eenmaal is gevallen, ben ik om. Consequentie: ik wilde meet van Veloso horen & dus hoefde ik geen moment over aanschaf te twijfelen toen ik zijn cd A Foreign Sound [2004] in de kringloopwinkel tegenkwam. De albumtitel verraadt het al enigszins: op deze cd staat Veloso's versie van Dylans It's Alright, Ma [I'm Only Bleeding]. Deze Dylan-cover is - net als de rest van het album - zó slecht, dat ik dit niemand wil onthouden, luister hier.
Recent ontdekte betere covers zijn er zeker ook: Knockin' On Heaven's Door door Jerry Garcia Band op de albums Don't Let Go en GarciaLive volume 21, beide concertopnamen uit 1976, waarvan die op GarciaLive volume 21 ruim 19 [!] minuten duurt & mij geen seconde verveelt.
Op How Sweet It Is... van diezelfde Jerry Garcia Band staan nog covers van Tough Mama en Tears Of Rage.
Verder bevat de boxset Electric Lady Studios van Jimi Hendrix enkele aardige versies van Drifter's Escape.
Wat me dan weer terugbrengt bij It's Alright, Ma [I'm Only Bleeding] [lyrics]:
Advertising signs they con
You into thinking you’re the one
That can do what’s never been done
That can win what’s never been won
Meantime life outside goes on
All around you
Hard Rain: Het is juli 2026, afgelopen mei was het vijftig jaar geleden dat het livealbum Hard Rain werd opgenomen, aankomende september dat het verscheen. Aangezien per 1 januari 2027 de copyrights op de 1976-opnamen niet meer beschermd zijn, tenzij die opnamen worden uitgebracht, is het aannemelijk dat de concertopnamen van Dylans Rolling Thunder Tour II worden uitgebracht nog voor dit kalenderjaar voorbij is. Of dat een mooie boxset gaat worden, misschien net zoiets als wat met de '66- en '74-opnamen is gedaan, of een slappe-hap-release net als eerdere Copyright Protection-uitgaven, is nog niet bekend. Als ik mag kiezen: mooi boxje, dat verdient tour '76.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten