Jochen Markhorst heeft een derde deel gepubliceerd van zijn serie boeken over Rough And Rowdy Ways. In Rough And Rowdy Ways Kant C behandelt Markthorst in ruim 250 pagina's de songs Mother Of Muses, Crossing The Rubicon en Key West (Philosopher Pirate). Hoewel ik het boek nog niet gelezen heb, kan ik - afgaande op eerdere boeken van Markhorst - ook deze weer van harte aanbevelen.
Herman Düne: Het begon met het album Ya Ya van David-Ivar Herman Düne dat ik op de gok kocht op een vlooienmarkt, een album dat bij eerste beluistering al een verpletterende indruk maakte. Wie David-Ivar Herman Düne op discogs opzoekt, ziet niet alleen dat de man een van de Herman Düne-broers is die speelt in de band Herman Düne, maar ook een opvallende profielfoto: de man gezeten in kleermakerszit achter een laptop, aan de muur achter hem hangen de hoezen van Bob Dylans Blood On The Tracks en New Morning. Dit heb ik eerder gemeld op een van de oude blogs. Het verhaal gaat echter verder.
Het door Les Inrockuptibles uitgegeven cd'tje Bob Dylan Revisited uit 2007 bevat Heart Of Mine in de versie van Herman Düne. Ik moet dat cd'tje ergens hebben, maar kan 'm zo een, twee, drie niet vinden. Ik weet niet meer wat ik van die cover vond bij eerdere beluistering, mijzelf kennende was ik kritisch. Online kan ik de cover ook niet vinden, al lees ik daar wel dat Herman Düne Heart Of Mine regelmatig tijdens concerten speelt. De songkeuze - niet het geijkte werk - levert in ieder geval punten op.
Vervolgens is er de hoes van The Portable Herman Düne vol. 1 die lijkt te knipogen naar de hoes van Dylans The Times They Are A-Changin'. Of de muziek op dit album ook knipoogt naar Times, durf ik nog niet te zeggen, ik heb het album namelijk nog niet gehoord.
Wat ik wel gehoord heb, is het album Notes From Vinegar Hill met daarop de song Ballad Of Herman Dune (High On Rye & Lost At Sea). De tekst van deze song begint zo:
The old Main Street is fumes and vapes / I’ve been driving Downtown with the Basement Tapes
Dylans Basement Tapes, naar ik aanneem. Luister hier.
Ik verwacht, naarmate ik meer & meer in het oeuvre van [David Ivar] Herman Düne duik, meer Dylan tegen te komen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten