Europese tournee: Op de website van kaartverkoper Live Nation staan twee concerten van Bob Dylan aangekondigd voor oktober in Zweden [19] en Denemarken [21]. Dat dit een voorbode is voor meer aankondigingen van concerten van een [uitgebreide] Europese tournee is niet onwaarschijnlijk, schreef hij licht optimistisch.
Theo van den Boogaard heeft net een nieuw Dylan-boek gepubliceerd. Bob Dylan Illuminated is verschenen in een oplage van 250 [gesigneerde] exemplaren, te koop bij iedere [online] boekenverkoper. Een artikel over dit boek op de website van HP /De Tijd van afgelopen februari legt uit waarom Dylans songteksten niet in het boek zijn opgenomen. [HP / De Tijd]
Op 13 februari 1976 speelde Jerry Garcia Band tijdens een concert in Berkeley, CA een bijna 20 minuten durende versie van Knockin' On Heaven's Door. Het is te horen op het 21ste deel van de serie Garcia Live. Het is geen geheim dat ik geen liefhebber ben van covers van Bob Dylans songs, maar wie mij kent, weet ook dat ik een zwak heb voor het werk van zanger / gitarist Jerry Garcia, inclusief [een deel van] zijn Dylan-covers. Deze Knockin' van februari '76 is traag, bijna meditatief & net wanneer je Garcia & co een schop onder de kont wil geven, weet de meestergitarist het geheel niet alleen te redden, maar naar een hoger plan te tillen. Deze Knockin' deed mij denken aan de Knockin' van ruim een decennium later, de Knockin' die het album Dylan & The Dead afsluit, de Knockin' met compleet ander, maar minstens zou sterk gitaarspel van meneer Garcia.
Zijsprong: niet lang na verschijnen van hun debuutalbum Sackcloth 'n' Ashes [1995] was 16 Horsepower te gast bij Jan Douwe Kroeske voor een 2 Meter Sessie. Omdat ik het album Sackcloth 'n' Ashes hoog aansla, keek ik afgelopen week naar de [onlangs online gezette?] video van 16 Horsepowers 2 Meter Sessie. Dat viel tegen. De drie mannen van deze band speelden de drie, vier songs van Sackcloth 'n' Ashes noot voor noot na onder het alles-goed-vindende-oog van Jan Douwe K. Dat is knap, maar het voegt niks toe aan de live-beleving. Het was nog net geen karaoke wat 16 Horsepower liet horen, maar het scheelde niet veel.
Houd dit in het achterhoofd terwijl ik het verhaal weer druk in de richting van Jerry Garcia & Bob Dylan.
Je kunt veel van Bob Dylans concerten zeggen, maar wat hij [goddank] zeker niet doet, is de studioversies van zijn songs zo natuurgetrouw mogelijk naspelen in de concertzaal. Hetzelfde kun je zeggen over Jerry Garcia, inclusief de concerten met zijn Grateful Dead. Songs worden - zowel door Dylan als door Garcia & co - tijdens concerten opnieuw uitgevonden, of zo je wilt: afgebroken & opnieuw opgebouwd. Zowel Bob Dylan als Grateful Dead zijn - in het concertlandschap - hier vrij uniek in. Oké, in jazz gebeurt dit afbreken & weer opbouwen ook veelvuldig, maar buiten de jazz zijn Dylan en Garcia & co de uitzondering op de regel.
Met dank aan die paar minuten film van 16 Horsepower realiseerde ik me maar weer eens hoe goed Bob Dylan & Grateful Dead bij elkaar pasten. En natuurlijk: de korte tournee die ze samen ondernamen valt in een periode [zomer '87] waarin zowel Bob Dylan als Grateful Dead niet in hun beste muzikale doen waren, maar dat gezegd hebbende: de circulerende concertregistraties - inclusief het officieel uitgebrachte album Dylan & The Dead - van deze tour zijn beter dan de reputatie doet vermoeden. Luister bijvoorbeeld nog eens naar Knockin' On Heaven's Door, de afsluiter van Dylan & The Dead, en hoor hoe deze song noot voor noot opnieuw opgebouwd wordt.
Kippenvel.
TW 24 juni 26
Geen opmerkingen:
Een reactie posten