aantekening #5

Sinds een uur of vier vanmiddag draai ik Dylan-albums op cassette. Het is nu bijna negen uur. Momenteel draait Knocked Out Loaded. Voor je beweert dat het geen ene moer uitmaakt of je Knocked Out Loaded - of welk Dylan-album dan ook - draait op elpee, cd of cassette, zeg ik nu al vast dat je voor 98,6% gelijk hebt. Voor die overige 1,4% maakt het wel degelijk uit. Ieder formaat heeft ten slotte een eigen geluid, nog even afgezien van andere eigenaardigheden. [1]

Ik heb net even snel de cassette op de foto gezet voor ik 'm weer terugschoof in het deck om te beginnen aan kant 2 & daarmee de voornaamste reden om Knocked Out Loaded überhaupt te draaien: Brownsville Girl.

Ik ken maar weinig Dylanliefhebbers bij wie Knocked Out Loaded niet bungelt in de onderste regionen van de voorkeurslijst & hoewel ik in het verleden wel eens geschreven heb dat Knocked Out Loaded helemaal niet zo slecht is als men vaak beweert, staat 'ie op mijn ranklijst ook niet hoog. Knocked Out Loaded is vooral wisselvallig. Opener You Wanna Ramble lijkt terug te grijpen op de rock 'n roll uit Dylans jeugd & mag ik wel graag horen. Daar staat het kinderkoortje van They Killed Him tegenover, daar krijg ik jeuk van. Driftin' Too Far From Shore is in mijn smaak een middenmoter, terwijl Precious Memories me vandaag niet ligt. Maybe Someday is wel oké.

Kant 2 begint dus met topstuk Brownsville Girl, maar als ik eerlijk ben vind ik - wederom rock 'n roll - Got My Mind Made Up misschien wel minstens net zo'n aangename song als Brownsville Girl. Oké, het heeft niet de verhaal-kwaliteit van Brownsville Girl, maar puur afgaande op de muziek is Got My Mind Made Up uitstekend. De plaat sluit dan weer af met een middenmoter: Under Your Spell.

De problemen waar dit album onder gebukt gaat, zijn er volgens mij drie:

1. Een aantal tracks op vooral kant 1 zijn tè jaren '80 naar mijn smaak;

2. De songs vormen geen geheel, geen album. Knocked Out Loaded is een verzameling losse songs;

3. De concurrentie in Dylans back catalogue is moordend.

De kunst om van Knocked Out Loaded te genieten is dan ook tijdens het luisteren sterke concurrenten als Blonde On Blonde of Blood On The Tracks of - om het bij de jaren '80 te houden - Oh Mercy te vergeten. Daarnaast kan het helpen naar Knocked Out Loaded te beluisteren als een serie - ogenschijnlijk willekeurig bij elkaar gezette - losse songs. Wat (mij) dan gaat opvallen is dat er natuurlijk een of twee zwakke broeders voorbij komen, maar ook dat Knocked Out Loaded meer is dan Brownsville Girl plus opvulling.

[1] Het is 98,6% om 1,4% of 96,8% om 3,2%. Een van die twee, daar ben ik zeker van.