Lonesome

Het is best lang geleden dat ik voor het laatst naar More Blood, More Tracks - het veertiende deel van The Bootleg Series - heb geluisterd, maar niet zó lang dat ik had kunnen verwachten dat die ene take van You're Gonna Make Me Lonesome Whem You Go me van mijn stuk zou brengen.

Ik moet deze Lonesome vaker hebben gehoord, zoveel is zeker. Dat maakt het ook zo vreemd dat die ene song - in tegenstelling tot de rest op More Blood, More Tracks - klinkt alsof ik 'm nooit eerder hoorde.

Oren zijn vreemde dingen. Het geheugen is nog vreemder.

En omdat ik het me niet herinner, kan ik opnieuw beginnen met luisteren.

Ik begin opnieuw.

Ik hoorde take 5 van You're Gonna Make Me Lonesome When You Go [More Blood, More Tracks, cd 2, track 16] net voor het eerst & het bracht me volledig van mijn stuk. Natuurlijk kende ik de song, de compositie al van Blood On The Tracks, maar dit is zo anders dat ik kan denken dat het een andere song met andere woorden is, dat de enige [toevallige?] overeenkomst tussen de twee de titel is.

Klopt dat wel? Zijn de woorden anders?

Met Lyrics 1962 - 2001 op schoot nogmaals luisteren. De gezongen tekst is, met uitzondering van hier en daar een woord of een verhaspelde regel, identiek aan die in het boek onder mijn neus. De tekst is dus niet nieuw, alleen anders gezongen. 

Wat anders wordt gezongen krijgt nieuwe inhoud, nieuwe betekenis, ook al zijn de woorden hetzelfde gebleven. 

Dan de muziek, het vaartuig waarop de tekst schommelt. Omdat ik de woorden niet ken om te zeggen wat ik moet zeggen over wat deze muziek zo anders maakt in deze Lonesome, gebruik ik maar de woorden die ik wel ken, hoe gemankeerd ze dan ook zijn: De muziek in deze Lonesome leunt achterover. Of nee: het is een man, schommelend in een hangmat in de zon, een kop vol nog te ondernemen acties, maar te loom om op te staan & dus blijft hij liggen.

Blijven liggen, is dat het?

Nogmaals luisteren, controleren of het klopt.

Het klopt. Voor nu, althans.

Fast forward. Ik verplaats deze Lonesome van More Blood, More Tracks naar een mixtape waar ik momenteel aan werk. Er staat inmiddels iets meer dan een half uur muziek op die tape, met songs van onder andere Lowell Fulson, J.J. Cale & een nummer gezongen door een anoniem gebleven Aboriginal.

In de context van een mixtape - weg van More Blood, More Tracks - kan ik anders naar deze Lonesome luisteren. Nogmaals opnieuw, vanaf nul. Context is belangrijk en dus zet ik deze Lonesome tussen songs van Zwabesho Sibisi en Zé Côco Do Riachão. De eerste is gezongen in een taal die ik niet versta, de tweede is instrumentaal. Nieuwe context dus. En weer kan ik luisteren met nieuwe oren.

En dat - luisteren met nieuwe oren - maakt mijn dag.