Dylan kort #11

The Rolling Thunder Revue: The 1976 Live Recordings: De aankondiging waarvan iedereen wist dat 'ie eraan zat te komen verscheen gisteren [12/09] op de website van Sony Music om vervolgens snel weer te verdwijnen: Later dit jaar verschijnt de 39 cd's tellende boxset The Rolling Thunder Revue: The 1976 Live Recordings met alle bewaard gebleven opnamen van het tweede deel van Bob Dylan Rolling Thunder Revue. Voor een volledig overzicht van wat de boxset allemaal te bieden zal hebben, zie hier. Dat is er eentje om naar uit te kijken. Releasedatum in november?? De daadwerkelijke aankondiging op Bob Dylans website [aankomende week??] zal meer informatie bieden, maar dat die box er komt, is nu wel duidelijk. [met dank aan Rob]

3 maal Dylan zijdelings:

1. Shakespeare, he's in the alley: Milton Glaser - de graphic designer in de Dylanwereld vooral bekend als de ontwerper van de poster die in 1967 zat bij Bob Dylan's Greatest Hits - ontwierp begin jaren zestig de boekcovers voor een aantal Shakespeare-uitgaven in de serie The Signet Classic Shakespeare. De cover van Shakespeare's The Tempest toont opmerkelijke overeenkomsten met de later door Glaser ontworpen Dylanposter. [met dank aan de persoon, wiens naam ik ben vergeten, die een bericht over die overeenkomst plaatste in de Facebookgroep Vintage Paperback Books. Ik heb nog nooit zó snel een Shakespeare online gekocht...] Dat het om uitgerekend The Tempest gaat, is voer voor de samenzwering-liefhebbende Dylanologen.

2. Polonaise voor het voetvolk: Van de Vlaamse schrijver J.M.H. Berckmans [1953 - 2008] had ik tot voor kort nog nooit van gehoord. Aankondigingen van het verzameld werk van en verhalen over de man waar ik op stuitte, wekten mijn nieuwsgierigheid en dus kocht ik onlangs de stoeptegel Barackstad; J.M.H. Berckmans Gebundeld. Ik ben nog niet halverwege het 1352 pagina's [!] tellende werk, maar wat ik tot op heden las, maakte indruk. 

In een van de verhalen in Barackstad komt een aantal malen Dylans When The Ship Comes In in de versie van The Hollies voorbij, maar veel interessanter is het begin van het verhaal Polonaise voor het voetvolk. Ik citeer de eerste vier regels:

Geef jou het voetvolk maar

zij die ansichtkaarten verkopen van de executie

zij die de identiteitskaarten indigo schilderen

zij die hartje zomer de hooiwagens in de fik steken

Het moge duidelijk zijn dat Berckmans voor de tweede en derde regel leentjebuur heeft gespeeld bij Bob Dylans Desolation Row. Dat roept de vraag op of Big Jim en de dunne man in het verhaal Een beetje voorbij het huis van Elsschot door Berckmans geleend zijn uit achtereenvolgens Lily, Rosemary And The Jack Of Hearts en Ballad Of A Thin Man.

3. The Muffs: in 1995 bracht de The Muffs het album Blonder And Blonder uit. Aardig [stevig] album, maar of die albumtitel ook een verwijzing is naar Bob Dylans Blonde On Blonde is verder niet uit de hoes of de muziek op te maken. 

Het mysterie You Wanna Ramble: Het openingsnummer van Bob Dylans album Knocked Out Loaded zorgt voor een klein mysterie. Derek Barker in zijn uitstekende boek The Songs He Didn't Write; Bob Dylan Under The Influence over You Wanna Ramble:

I have to say that I am confused by the author credits to this song. The credits on Dylan's Knocked Out Loaded album are quite clear - You Wanna Ramble is credited to Herman Parker Jr,, MAC Music Ltd. The lyrics to the song also appear on bobdylan.com but are not included in the official Bob Dylan lyrics book Bob Dylan Lyrics 1962 - 2001.

Quite why Dylan credits Parker with the song is something of a mystery to me. The only similarity between Parker's song, entitled I Wanna Ramble, as released by Little Junior Parker & His Orchestra (Duke 137, 1955), and Dylan's song appear to be the repeated lyric "You wanna ramble /To the break of dawn".

An sich een helder verhaal van Barker: Dylan leende twee regels uit Parkers I Wanna Ramble voor zijn eigen You Wanna Ramble. Waarom dan alleen een credit voor Parker? Zie daar, het mysterie.

Wat vreemd is, is dat Barker het heeft over Little Junior Parker & His Orchestra. I Wanna Ramble verscheen in Amerika voor het eerst in 1955, discogs vermeldt twee 7" en drie 10" uitgaven van I Wanna Ramble. Vier van die vijf uitgaven geven als uitvoerend artiest op het label Little Junior Parker en op een regel daaronder The Blue Flames. Eén 10"-versie heeft het, net als Barker, over een Orchestra, maar niet His Orchestra, zoals Barker, maar Blue Flames Orch. 

Veel interessanter dan de naam van de band is dat het Engelse reissue-label Ace Records in 1982 en nogmaals in 1984 de elpee I Wanna Ramble van Little Junior Parker And The Blue Flames uitbracht. Het lijkt mij niet ondenkbaar dat deze elpee gezien het moment van verschijnen niet lang voor de opnamesessies voor Knocked Out Loaded Dylans bron was voor zijn You Wanna Ramble. 

Dat het overgrote deel van de tekst van Dylans You Wanna Ramble geen enkele overeenkomst heeft met Parkers I Wanna Ramble, heeft Barker helemaal gelijk in, maar wat de onlangs op de kop getikte Ace-uitgave van Parkers muziek mij duidelijk maakte, is dat Dylan niet alleen de regels You wanna ramble /To the break of dawn vond bij Parker, maar ook de muziek. Het is jammer dat Barker niet meldt dat de muziek van Parkers I Wanna Ramble en Dylans You Wanna Ramble nagenoeg hetzelfde zijn. Dat verklaard al iets meer de credit voor Parker op Knocked Out Loaded.

Is het mogelijk dat Bob Dylan met een vage herinnering aan Parkers I Wanna Ramble in de studio begon met het opnemen van You Wanna Ramble, ontdekte dat hij muziek en refrein nog prima wist, maar de coupletten ter plekke invulde?